sevgili blogum,ilk göz ağrım seninle vedalaşmak ne kadarda zor..sana çok alışmıştım...ama her şeyin bir sonu olduğu gibi bu birlikteliğin de sonu geldi.. her ayrılık bi vurgun değmeyin yaşlarıma benden selam söyleyin bütün blog arkadaşlarıma...yok bu çok dramatik oldu daha fazla devam edebileceğimi sanmıyorum..yeniden denemekte fayda var;

    sayfamı ziyaret eden hatta üşenmeyip ebrularıma ve yazılarıma yorum yazan sevgili dostlarım,maalesef yanlış kullanımdan dolayı blog sayfamı tükettim..resim boyutlarını gereği gibi ayarlayamadığım için sayfayı doldurmuşum.yeni resim yükleyemiyorum..bu sebepten dolayı http://leyya2.blogcu.com/  adında yeni bir sayfa hazırlamak zorunda kaldım.artık oradan devam edeceğim...selamlar...

    bir yazı yazmak istedim O'nunla ilgili olan.ama kelimeler kifayet etmiyor bazen.hele bahsedeceğiniz kişi evvelinden ahirine kadar bu kadar MEDHEDİLMİŞ biri ise... size sarfedecek fazla söz kalmamışsa...Yaratan onunla ''RAHİYM'' ismini paylaşacak kadar muhabbet duymuşsa...''habibim!sen olmasaydın alemleri yaratmazdım''hitabına mazhar olmuş bir peygambere ben aciz hangi  medhiyeleri  dizebilirim ki..Allah şefaatine erdirsin hepimizi..AMİN...

    HZ.  MUHAMMED sas ÜMMETİNİN MEVLİD KANDİLİ MÜBAREK OLSUN.

  yapraklar beni öldürecek..heep kocaman oluyolar ..bi ayar tutturamadım gitti..

  geçende tarifini yazmış pişmemiş halini resimlemiştim.sevgili mutfak hocam))http://nihaninmutfagi.blogcu.com/  pişmiş halini sormuştu işte buuu!nasıl hocam)).ona hocam dememden çok hazzetmiyor  tevazusundan dolayı..ama biliyorum ki mutfakta bi harikaaa.saygılar hocam..

  kursta en son çalıştığımız çiçek gelincik...kafeslenmiş gibi bi hali var.bu ebrularımızın kuruduğu raf..resimlemek son anda aklıma gelince böyle oldu.

  nihayet az biraz ebru yapabildim bu aralar.boya ayarları,kitre hazırlamak derken oldukça vakit isteyen bir uğraş ebru..ama direniyorum herşeye rağmen...

   ısırganlar tamamen etkisiz hale geldiler ..pişme tarzı tıpkı ıspanak gibi sadece pirinç yerine bulgur kullandım pardon kullandıkkk aşağıda o eller varken birinci tekil şahıs eki kullanmam haksızlık olur.

   yemek bloglarını gezinirken kenardan köşeden  ince naif bayan elleri görmeye alışmışsınızdır...ama her zaman yemekleri naif  bayanlar yapacak diye bişey yok...tmm ısırgandan korkmuyorum ama toplu halde olduklarında çok pis ısırıyorlar yaw...hem yardımlaşmanın bi zararı yok..hele karşınızdaki insan yiyen bi otsa ))

   bir ot etkinliği duymuştum bir ara ama sanırım geçkaldım..olsun zaten neme lazım benim etkinlik neyin))bu ısırgan otları  bu hafta sonu Beykoza bağlı Öğümce köyünden özenle toplandı.....ısırgan otuyla ilk kez Diyarbakıra bağlı olan Hindibaba )) köyünde tanışmıştım..babamın mesleği dolayısıyla karakaya barajında 6  yıl oturduk.tabii barajın orta yerinde değil çalışanlar için oluşturulmuş bir sitede..çok fantastik bir yerdi.4 dağın arasında. medeniyetten çoook uzaklarda..işte hindibaba köyü de bize en yakın köydü..arada medeniyet görelim babından bi uğrardık o köye)))uğramalarımızın tekinde köyün yeşillikleri arasında salına salına gezerken biri ''dikkat et!!ısırgan otlarına  değersen seni ısırırlar''dedi bana...korku,heyecan,merak karışımı duygularla acep bu ısırgan ne ola ki diye kendimi yemeye başladım..o kadar heyecanlanmıştım ki insan yiyen bi ot düşünsenize..tıpkı filmlerdeki   gibi sahneler geliyo gözümün önüne ağzından salyalar boşanan salya sümük bi canavar))güya ot ama gerçekte insan yiyen bi canavarrr.. ve esas şaştığım bu  insanlar bu köyde insan yiyen bi otun varlığını biliyor ve nasılda ona aldırmadan yaşayabiliyorlar hemde o canavar otla henüz tanışmamış gafilleri minik ikazlarla uyarıyorlar.. ''dikkat et ısırganlar ısırır!!!''gibi..

   neyse nihayetinde tanıştım o canavarla...hatta canavar tarafından ısırıldım bile...ama tanışmadan evvelki korkum kadar acıtmadı beni ısırığı))şimdi ise korku bi yana onu afiyetle yiyorum..evet ben bi canavar yedim))